اکثر تایلندیهایی که خارج از منطقه کلانشهری بانکوک بزرگ زندگی میکنند، در خانههایی سکونت دارند که متعلق به خانوادهشان است. رشد سریع اقتصاد تایلند از اواسط دهه ۱۹۸۰، ظهور طبقه متوسط مرفه که به دنبال مسکن بهتر هستند و کاهش نرخ بهره وامهای مسکن، باعث شد توسعهدهندگان بخش خصوصی ساخت خانههای جدید را در مناطق شهری آغاز کنند. این روند با خانههای ردیفی و خانههای شهری کمهزینه شروع شد و به تدریج به سمت ساخت آپارتمانهای متوسط قیمت برای خانوادههای طبقه متوسط شهری و آپارتمانهای لوکس برای ثروتمندان تغییر یافت.
رو به افزایش، طبقه متوسط شهری تایلند ترجیح میدهند در آپارتمانها زندگی کنند در حالی که پسانداز میکنند تا خانههای تکخانوادهای در حومه شهر بخرند. بسیاری از روستاییان نیز با استفاده از درآمدهایی که از کار در شهرهای تایلند یا خارج از کشور به دست میآورند، خانههای جدیدی با الگوهای شهری و حومهشهری ساختهاند. سبک قدیمیتر خانههای تایلندی که از ترکیبی از چوب سخت و بامبو ساخته شده و روی ستونها قرار داشت، به سرعت در حال از بین رفتن است.