تغییر سبکهای زندگی روستایی و شهری #
از دهه ۱۹۶۰، بیش از چهار پنجم مردان و زنان روستایی تایلند خانههای خود را ترک کرده و برای مدت ماهها یا سالها در مناطق شهری به کار مشغول شدهاند. اگرچه بسیاری از این مهاجران در کارهای ساختمانی یا خدماتی غیرماهرانه مشغول به کارند، شمار رو به افزایشی نیز مشاغلی با مهارت بالا پیدا کردهاند. به دنبال رشد سریع اقتصاد تایلند، طبقات متوسط و کارگر در شهرها به طور چشمگیری گسترش یافتهاند. در حالی که بسیاری از اعضای طبقه کارگر همچنان پیوندهای قوی با جوامع روستایی خود دارند، بسیاری دیگر خود را بیشتر شهری میدانند تا روستایی.
زندگی شهری همچنین جامعه روستایی را دگرگون کرده است. برنامههای دولتی در دهههای ۱۹۷۰ و ۸۰ برق را به بیشتر روستاهای تایلند رساندند. این امر همراه با رشد اقتصادی و افزایش درآمدها، امکان خرید تلویزیون و تجهیزات الکترونیکی دیگر را برای بیشتر خانوارها فراهم کرده است. ورود تلویزیون و فرهنگ مبتنی بر شهر، مخاطبان روستایی را از اشکال سنتی سرگرمی مانند اپرای منطقهای دور کرده، هرچند اپرای روستایی شمال شرقی تایلند برای مخاطبان شهری بازسازی شده است.
روستاییان و شهریان عموماً توافق دارند که کیفیت زندگیشان به ویژه از اواخر قرن بیستم به طور قابل توجهی بهبود یافته است. بیشتر مردم در مسکن بهتر زندگی میکنند و تعداد خانههای دارای آب لولهکشی حتی در روستاها رو به افزایش است. روستاییان از مراقبتهای بهداشتی بسیار بهتری نسبت به گذشته بهرهمندند و طبقه متوسط شهری به امکانات و متخصصان درجه یک دسترسی دارد. افزایش چشمگیر درآمد سرانه از دهه ۱۹۶۰ باعث شده که مردم شهری و روستایی پول بیشتری برای کالاهای لوکس و سرگرمی داشته باشند. اما این رشد با کاهش چشمگیر مشارکت در زندگی اجتماعی همراه بوده است. در شهرها، خانوادهها اغلب فقط صبح و شب هنگام رفت و برگشت به محل کار و مدرسه همدیگر را میبینند. در روستاها نیز اعضای خانواده ممکن است ماهها یا سالها غایب باشند و نه تنها در شهرهای تایلند بلکه در کشورهای خارجی مانند خاورمیانه و تایوان کار کنند.
تقاضاهای اجتماعی جدید و گزینههای حرفهای منجر به افزایش میزان طلاق و تعداد زنانی شده که تصمیم میگیرند مجرد بمانند. گسترش اقتصاد به همراه فرصتهای برابر آموزشی برای زنان و مردان، امکان استقلال مالی بسیاری از زنان را فراهم کرده است. برخی زنان به دلیل ترس از ابتلا به بیماریهای جنسی ناشی از روابط متعدد مردان، از ازدواج دوری میکنند. در دهههای ۱۹۶۰ و ۷۰، ازدواج پادشاه و ملکه به عنوان الگویی مورد توجه بود، اما از دهه ۱۹۸۰ خانواده سلطنتی با طلاق سه فرزند و فعالیت حرفهای موفق پرنسس سیریندورن که هرگز ازدواج نکرده، شبیه خانوادههای معمولی تایلندی شده است.
با وجود این تغییرات گسترده در آداب اجتماعی، تایلندیها همچنان به بسیاری از سنتها پایبندند. حتی جدیدترین کسب و کارها پس از مشورت با منجم برای انتخاب روز مبارک افتتاح میشوند و ساکنان طبقه متوسط شهری بیش از روستاییان به مشورت با مدیومهای روح میپردازند. با این حال، بوداییگری همچنان محور فرهنگ تایلندی است. مفهوم «ثمرات» (بون) در گفتمان روزمره پررنگ است، در عباراتی مانند «کای بون» (بخشنده) یا «می بون» (دارای ثمرات، یعنی فرد نیکوکار)، و بیشتر خانهها دارای معبد یا تندیس بودا هستند، حتی اگر عکسهای راهبان مشهور نیز در آن به نمایش گذاشته شود.