یکی از نخستین اقدامات پادشاه جدید که به نام راما اول (سلطنت ۱۷۸۲–۱۸۰۹) شناخته می‌شود، انتقال پایتخت خود از تون بوری به بانکوک بود، شهری که در آن زمان هنوز یک روستای کوچک به شمار می‌رفت. تا نیمه قرن نوزدهم، جمعیت بانکوک به حدود ۴۰۰ هزار نفر رسید که عمدتاً به دلیل ورود گسترده چینی‌ها به سیام در این سال‌ها بود. علاوه بر سکونت در بانکوک، چینی‌ها مستعمرات تجاری خود را در داخل کشور تأسیس کردند که برخی از آنها به شهرهای کوچک تبدیل شدند. با گذشت زمان، چینی‌ها کنترل بیشتری بر تجارت داخلی و خارجی کشور به دست آوردند.
پادشاهی برمه در طول دوران اولیه سلسله چاکری همچنان به مزاحمت‌های خود علیه سیام ادامه داد. در سال ۱۷۸۵ یک حمله گسترده به سیام ترتیب داد که تنها با سختی بسیار دفع شد. حملات کمتری نیز پس از آن صورت گرفت. تنها در دهه ۱۸۲۰، زمانی که تجاوزات بریتانیا به سرزمین‌های برمه موجب شد که برمه توجه خود را به درون مرزهایش معطوف کند، سیام توانست در مرزهای غربی خود آرامش نسبی داشته باشد. در شرق، راما اول و سپس راما سوم (سلطنت ۱۸۲۴–۱۸۵۱) قلمروهای خمر را به وضعیت تابعیت درآوردند و در جنوب، راما سوم کنترل سیام بر ایالات تابع شبه‌جزیره مالایا را تقویت کرد. همچنین راما سوم شورش بزرگی را در شمال که توسط چائو آنو، فرمانروای جوان لائوی پادشاهی وین چان (ویانتیان) رهبری می‌شد، سرکوب کرد. در سال ۱۸۲۷ ارتش‌های سیامی وینتیان را ویران کردند و هزاران لائو را به اسارت گرفته و به مرکز سیام منتقل نمودند.
پادشاهان اولیه چاکری در تلاش برای بازسازی میراث فرهنگی آیوتایا بودند. معابد و کاخ‌های جدیدی در بانکوک ساخته شدند که از همان سبک‌ها و حتی برخی از آجرهای به‌کار رفته در آیوتایا استفاده می‌کردند. راما اول مراسم دربار را بازسازی کرد، قوانین جامع و متون معتبر بودایی را صادر نمود و با منصوب کردن راهبان متعلم و پارسا در جایگاه‌های رهبری سلسله بودا، به احیای صانگها (مجمع راهبان) کمک کرد. دوره اوایل بانکوک همچنین شاهد شکوفایی ادبی بزرگی بود. رماکیان، نسخه تایلندی حماسه هندی رامایانا، در دوران سلطنت راما اول به صورت شعر درآمد. راما دوم (سلطنت ۱۸۰۹–۱۸۲۴)، شاعر توانمند و حامی هنرها بود و سانتون فو، بزرگ‌ترین شاعر تایلند، برخی از مشهورترین آثار خود را در دوران او سرود.
نفوذ غرب نیز در سال‌های اولیه قرن نوزدهم در آسیای جنوب شرقی افزایش یافت و فشارهای غربی بر سیام بیشتر شد. زمانی که بریتانیا در سال ۱۸۲۴ با پادشاهی برمه وارد جنگ شد، راما سوم نگران حمله بریتانیا به سیام نیز بود. او در نتیجه موافقت کرد که قرارداد برنی (۱۸۲۶) را امضا کند که شرایط تجارت میان دو کشور را تنظیم می‌کرد.