بودائیسم دین و فلسفهای است که از آموزههای بودا (به سانسکریت: «بیدار شده»)، معلمی که در شمال هند بین اواسط قرن ششم تا اواسط قرن چهارم پیش از میلاد زندگی میکرد، شکل گرفته است. این دین از هند به آسیای مرکزی و جنوب شرقی، چین، کره و ژاپن گسترش یافته و نقش مرکزی در زندگی معنوی، فرهنگی و اجتماعی آسیا ایفا کرده است. همچنین از قرن بیستم به بعد، بودائیسم به غرب نیز راه یافته است.
متون و تعالیم کهن بودایی در چند زبان ادبی مرتبط با هند باستان، بهویژه به زبانهای پالی و سانسکریت توسعه یافتهاند. در این متن، کلمات پالی و سانسکریتی که در زبان انگلیسی رایج شدهاند، به صورت رایج در دیکشنریهای انگلیسی آورده شدهاند. استثناهایی نیز وجود دارد؛ مثلاً واژه سانسکریت «دَرما» (پالی: «داما») که معانی خاصی دارد و معمولاً در زبان انگلیسی به همان شکل رایج استفاده نمیشود. شکلهای پالی در بخشهایی که به آموزههای اولیه بودائیسم میپردازند و عمدتاً بر اساس متون پالی بازسازی شدهاند و همچنین در بخشهایی که به سنتهای بودایی با زبان مقدس پالی میپردازند، آورده شدهاند. شکلهای سانسکریت نیز در بخشهایی که مربوط به سنتهای بودایی با زبان مقدس سانسکریت است یا در بخشهایی که متون مقدس از سانسکریت به زبانهای آسیای مرکزی یا شرقی مانند تبتی یا چینی ترجمه شدهاند، استفاده شدهاند.