منگرای (متولد ۲۳ اکتبر ۱۲۳۹ در چیانگ سن، تایلند – درگذشته ۱۳۱۷ در چیانگ مای) بنیانگذار شهر چیانگمای و پادشاهی لان نا در شمال تایلند امروزی بود که از سال ۱۲۹۶ تا ۱۳۱۷ میلادی حکومت کرد و این پادشاهی تا قرن شانزدهم به عنوان یک دولت مستقل باقی ماند تا زمانی که توسط برمهایها فتح شد.
منگرای در سال ۱۲۵۹ پس از پدرش فرمانروای منطقه چیانگ سن شد و در سال ۱۲۶۲ مرکز حکومت خود را به چیانگ رای منتقل کرد. او بیش از یک دهه برای فتح منطقه چیانگمای که از قرن نهم مرکز پادشاهی مونها به نام هاریپونجا بود، برنامهریزی کرد و در سال ۱۲۸۱ هاریپونجا (امروزه لمفون) را تصرف کرد.
در سال ۱۲۸۷ منگرای با رامخامهَنگ از سوکوتای و فرمانروای فایائو پیمان اتحاد بست، به امید بهرهبرداری از تسخیر پایتخت برمه، پاگان، توسط مغولها؛ و احتمالاً در فتح پاگان توسط شانها در سال ۱۲۹۰ نقش داشت.
در سال ۱۲۹۶ شهر چیانگمای را تأسیس کرد که پایتخت پادشاهی لان نا (کشور میلیونها کشتزار برنج) شد و این پادشاهی تا قرن شانزدهم یکی از قدرتهای مهم منطقه باقی ماند.