دورهٔ دواراواتی که از سدهٔ ششم تا دوازدهم میلادی ادامه داشت، شاهد گسترش بودیسم تراواده در مناطق مرکزی، شمالی، شمالشرقی و جنوبی تایلند بود. هرچند بودیسم تراواده دین غالب این دوران به شمار میرفت، اما شواهدی از تأثیر آیینهای دیگر همچون بودیسم مهایانه و هندوئیسم نیز وجود دارد.
هنر دواراواتی که با استفاده از سنگ آهک آبی سخت یا کوارتزیت پدید میآمد، شامل پیکرهتراشیهای پیچیده، تزئینات گچی و سفالی بود. در این آثار، تصاویر متقارن بودا در حالت ایستاده یا نشسته بر تخت و همچنین چرخ قانون (دهرماچاکرا) به چشم میخورد.
سبک هنری دواراواتی از هنر دورهٔ گوپتا و پس از گوپتا در شمال هند و همچنین هنر بودایی آماراواتی در جنوب هند تأثیر گرفته بود. مردم دواراواتی به احتمال زیاد قوم مون بودهاند، همانگونه که کتیبههای بهجامانده نشان میدهند.
دورهٔ دواراواتی نقشی اساسی در گسترش بودیسم در منطقه ایفا کرد. از نمونههای برجستهٔ شهرهای دواراواتی میتوان به این شهرها اشاره کرد:
-
شهر باستانی ناخون پاتوم (Nakhon Pathom) در استان ناخون پاتوم
-
او-تونگ (U-Thong) در استان سوپنبوری
-
چان سن (Chan Sen) در استان ناخون ساوان
-
سی تپ (Si Thep) در استان پتچابون
-
هاریفونچای (Hariphunchai) در استان لامفون
-
موانگ فا دیت سونگ یانگ (Mueang Fa Daet Song Yang) در استان کالاسین
-
چامپاسی (Champasi) در استان ماها ساراکام
-
سما (Sema) در استان ناخون راتچاسیما
-
بان دونگ لاکورن (Baan Dong Lakorn) در استان ناخون نایوک
-
کو بوا (Ku Bua) در استان راچابوری
-
یارانگ (Yarang) در استان پاتانی
نمونههایی از آثار هنری این دوره عبارتاند از:
-
پیکرههای سنگی بودا در موزه ملی فرا پاتوم چدی
-
مجسمههای سنگی و ظروف سنگی
-
استوپاهای سبک دواراواتی از قرن هشتم و نهم میلادی در سی تپ
-
تندیس سوریا (ایزد خورشید هندو) در پارک تاریخی سی تپ
-
چرخ قانون بودایی (دهرماچاکرا) در پارک تاریخی سی تپ و موزه ملی فرا پاتوم چدی
-
تندیسهای شیر گچی مربوط به دورهٔ دواراواتی