آبوهوای تایلند عمدتاً تحت تأثیر موقعیت آن در منطقه موسمی گرمسیری آسیای جنوبشرقی و برخی ویژگیهای توپوگرافی است که بر توزیع بارش اثر میگذارند. از ماه مه، تودههای هوای گرم و مرطوب مونسون جنوبغربی از اقیانوس هند به سمت شمالشرق حرکت کرده و بارشهای فراوانی به همراه میآورند؛ بیشترین میزان بارندگی در ماه سپتامبر رخ میدهد. بین نوامبر تا فوریه، جهت بادها معکوس شده و مونسون شمالشرقی با جریان هوای خنک و نسبتاً خشک به سمت جنوبغربی حرکت میکند و دمای هوای بیشتر مناطق کشور را کاهش میدهد. در ماههای مارس و آوریل، هوای راکد باعث شکلگیری یک دوره گرم و خشک بین دو فصل موسمی میشود.
تغییرات محلی در الگوهای آبوهوایی #
ناهمواریها موجب تغییرات محلی در الگوهای عمومی آبوهوا میشوند، بهویژه در شبهجزیره. برای نمونه، رانونگ در ساحل غربی سالانه حدود ۴٬۰۰۰ میلیمتر بارندگی دریافت میکند، در حالی که هوا هین در ساحل شرقی کمتر از ۱٬۰۰۰ میلیمتر بارش دارد. اثرات مشابه اما کمتر محسوس «سایه باران» در حاشیههای غربی دشت مرکزی و فلات کورات نیز دیده میشود. در شهر سونگخلا، در جنوبیترین بخش شبهجزیره، دوره بارانی در فصل خنک رخ میدهد؛ این پدیده نتیجه رطوبتی است که بادهای مونسون شمالشرقی هنگام عبور از خلیج تایلند جذب میکنند.
دما و رطوبت #
در سراسر کشور، دما در طول سال نسبتاً ثابت است و بهطور میانگین بین ۲۵ تا ۲۹ درجه سانتیگراد (۷۷ تا ۸۴ درجه فارنهایت) قرار دارد. بیشترین نوسانات دما در شمال رخ میدهد، جایی که در ارتفاعات بالاتر گاهی در ماه دسامبر یخبندان مشاهده میشود. در مقابل، تأثیرات دریایی موجب تعدیل آبوهوا در جنوب میگردد. هوای خنک و خشک مونسون شمالشرقی در شمال و شمالشرق موجب شکلگیری مههای صبحگاهی میشود که معمولاً تا ظهر برطرف میشوند. رطوبت هوا در فصل بارانی بسیار بالاست.