بومیبول آدولیادهج نهمین پادشاه دودمان چاکری تایلند بود که از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۶ سلطنت کرد و طولانیترین دوران پادشاهی در تاریخ تایلند را داشت. وی در کمبریج، ماساچوست آمریکا متولد شد و نوه پادشاه چولالونگکورن بود. پدرش، شاهزاده ماهیدول از سونگخلا، هنگام تحصیل در دانشگاه هاروارد بود. برادر بزرگتر او، آناندا ماهیدول، در سال ۱۹۳۵ به پادشاهی رسید اما در ۹ ژوئن ۱۹۴۶ درگذشت و بومیبول پس از مرگ مرموز او به تخت سلطنت نشست.
بومیبول در آوریل ۱۹۵۰ با سیریکیت کیتیاکارا، یکی از خویشاوندان دور خود، ازدواج کرد و در ۵ مه همان سال رسماً تاجگذاری شد. با وجود اینکه سلطنت مطلقه در تایلند پس از انقلاب ۱۹۳۲ لغو شده بود و او قدرت سیاسی واقعی نداشت، ولی به عنوان رئیس کشور و فرمانده نیروهای مسلح شناخته میشد و نماد وحدت و ثبات ملی بود.
پادشاه بومیبول از محبوبیت بسیار بالایی برخوردار بود و در بحرانهای سیاسی متعدد نقش مهمی در میانجیگری داشت. از جمله در سال ۱۹۷۳ که اعتراضات مردمی به سرکوب خونین دیکتاتوریها انجامید، او توانست نظامیان را به کنارهگیری وادار کند. در سال ۱۹۹۲ نیز پس از اعتراضات گسترده علیه حکومت نظامی، او با برگزاری جلسهای تلویزیونی با رهبران مخالفان و نخستوزیر وقت، خشونتها را پایان داد و نخستوزیر استعفا داد.
در سال ۲۰۰۶ جشنهای شصتمین سالگرد سلطنت او برگزار شد و در این سال، کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل، جایزه عمر دستاورد توسعه انسانی را به بومیبول اعطا کرد. در سپتامبر ۲۰۰۶ پس از بحران سیاسی و کودتای نظامی، بومیبول از کودتا حمایت کرد و به کابینه موقت پادشاهی مشروعیت بخشید.
با افزایش نگرانیها درباره سلامت او در سال ۲۰۰۹، حضورهای عمومیاش کاهش یافت. در سال ۲۰۱۴ حمایت خود را از دولت نظامی اعلام کرد. ولیعهد و تنها پسرش، واژیرالونگکورن، پس از مرگ بومیبول در دسامبر ۲۰۱۶ به عنوان پادشاه جدید اعلام شد و تاجگذاری رسمی او پس از مراسم تدفین پدرش در اکتبر ۲۰۱۷ انجام گرفت.