رودخانه چائو فرایا، اصلیترین رودخانه تایلند است که به طول بیش از ۳۶۵ کیلومتر از دشت حاصلخیز مرکزی این کشور به سمت جنوب جاری شده و به خلیج تایلند میریزد. پایتختهای تاریخی و کنونی تایلند (از جمله بانکوک) همگی در حاشیه این رودخانه یا شاخهها و انشعابات آن واقع شدهاند و بسیاری از شهرهای دیگر نیز در کنار آن قرار دارند.
چائو فرایا به عنوان یک راه آبی ارزشمند برای انتقال صادرات سنتی تایلند مانند چوب ساج و برنج به سمت بانکوک مورد استفاده قرار میگیرد، هرچند کالاهای کمتر حجیم اکنون عمدتاً از طریق جاده و راهآهن حمل میشوند. مردم تایلند قرنهاست که از این رودخانه و به ویژه سیستم کانالهای آن (خلونگ) برای زهکشی، تفریح، ماهیگیری و تامین آب استفاده میکنند.
سرچشمههای چائو فرایا، شامل رودخانههای پینگ، وانگ، یوم و نان، از کوههای شمال تایلند سرچشمه میگیرند. رودخانه اصلی در ناحیه ناخون ساوان، که حدود ۲۲۵ کیلومتر شمال بانکوک است، با تلاقی رودخانههای پینگ و نان شکل میگیرد. مسیر پیچدرپیچ آن از کنار شهرهای چای نات (محل یک سد و طرح آبیاری دولتی)، سینگ بوری، آنگ تونگ، نونتابوری و بانکوک عبور کرده و به ساموت پراکان میرسد. از محل تشکیل در ناخون ساوان تا رسیدن به دریا، رودخانه کمتر از ۲۴ متر ارتفاع از دست میدهد.
حوضه آبریز چائو فرایا حدود ۱۶۰,۰۷۹ کیلومتر مربع را پوشش میدهد و اساس چندین پروژه بزرگ آبیاری است. این حوضه به شکل شاخهای کمارتفاع از خلیج تایلند است که دارای انشعابات فراوان است. نزدیک چای نات شاخهای به نام رودخانه ناخون چای سی به سمت غرب منشعب شده و موازی با جریان اصلی به خلیج در ساموت ساخون، ۴۰ کیلومتری غرب دهانه اصلی میرسد. جریان اصلی رودخانه چندین بار تقسیم و دوباره به هم میپیوندد. پس از چای نات، رودخانه نوی به سمت غرب منشعب شده و در سام خوک دوباره به چائو فرایا میپیوندد. رودخانه لوپ بوری به سمت شرق منشعب شده و قبل از بازگشت به جریان اصلی، از کنار شهرهای لوپ بوری و فرا ناخون سی آیوتهایا عبور میکند؛ در این محل شاخه بزرگی به نام رودخانه پا ساک از رشتهکوههای فتچابون در شمال شرق به آن میپیوندد.
جزر و مدها تا فرا ناخون سی آیوتهایا در این رودخانه به جریان میافتند. دشت دلتا اطراف بانکوک به ندرت بیشتر از ۲ متر بالاتر از سطح دریا است و سیلابهای سالانه رسوبات حاصلخیزی را به زمینهای برنج میآورند. در این دلتا، رودخانههای چائو فرایا، مائه کلونگ در غرب و بنگ پاکونگ در شرق به وسیله شبکهای از کانالها به هم متصل شدهاند.
بخش ۴۰ کیلومتری پاییندست بانکوک پر از اسکلهها و تاسیسات بندری است. دهانه کانال آبهای عمیق نیاز به لایروبی مکرر دارد و نمیتواند کشتیهای بزرگتر از ۱۰,۰۰۰ تن را پذیرا باشد.