بازماندگان مهاجران جنوب چین بزرگترین بخش جمعیت تایلند را تشکیل میدهند که به زبانهای سینو-تیبتان صحبت میکنند. برخی از این مهاجران هنوز زبانهای متنوع چینی مانند تئوچئو، هُکین، هاینان و کانتونی را صحبت میکنند. این زبانها که زمانی بخش قابل توجهی از جمعیت تایلند به آنها تکلم داشتند، به تدریج توسط نسلهای بعدی مهاجران چینی رها شده و جای خود را به زبان استاندارد تایلندی دادهاند. افرادی که امروز تصمیم میگیرند زبان چینی یاد بگیرند، عمدتاً ماندارین را به دلیل کاربردش در تجارت بینالمللی انتخاب میکنند.
علاوه بر کسانی که هنوز گویشهای چینی را صحبت میکنند، تعداد کمی از مردم، عمدتاً در مناطق کوهستانی شمالی و غربی تایلند زندگی میکنند و به زبانهایی از زیرخانوادههای دیگر زبانهای سینو-تیبتان سخن میگویند. این اقوام شامل مردم کارن (زیرخانواده کارنیک)، و همچنین لاهو و لیسو (زیرخانواده تبتو-بورمانی) میشوند. تایلند همچنین میزبان سخنوران زبانهای خانواده هِمونگ-میِن است، از جمله همونگ (زیرخانواده همونگیک) و ایو-میِن یا یائو (زیرخانواده مینینیک). از میان این اقلیتها، کارنها که اصالتاً از میانمار هستند، برای قرنها در منطقه حضور داشتهاند، در حالی که دیگر گروهها مانند همونگ و لاهو از ابتدای قرن بیستم از میانمار، لائوس و جنوب چین به این منطقه مهاجرت کردهاند.