هاریپونجايا یک پادشاهی باستانی مون بود که در دره رودخانه مائه نام پینگ در شمالغربی تایلند واقع شده بود. این پادشاهی در اواسط قرن هفتم میلادی توسط ملکهای از لوپبوری، پایتخت پادشاهی مون دواروتاتی در جنوب، تأسیس شد.
اگرچه هاریپونجايا در اصل به عنوان مستعمرهای از دواروتاتی شکل گرفت، اما استقلال خود و دودمانهای حاکم خود را حفظ کرد و عضو یک کنفدراسیون آزاد از ایالتهای مون، شامل دواروتاتی و تاتون بود.
هاریپونجايا به شکوفایی رسید و تمدنی پیشرفته را توسعه داد. این پادشاهی که بودایی ترواده محافظهکار را پیروی میکرد، نقش مهمی در انتقال فرهنگ هندی داشت. توسعه سامانههای آبیاری، قوانین و هنر از دستاوردهای آن بود.
این پادشاهی در قرن نهم در مقابل حملات تایلندیها و در قرن دهم در برابر خمرها (کامبوجیها) به سختی استقلال خود را حفظ میکرد. همچنین در جنگهای مداوم با دواروتاتی بود که در اوایل قرن یازدهم توسط خمرها فتح شد.
پس از قرنها استقلال، تمدن پیشرفته هاریپونجايا توسط تایلندیها جذب شد، زمانی که منگرای، فرمانروای تایلند، در سال ۱۲۹۲ هاریپونجايا را فتح کرد و شهر چیانگمای را چند مایل دورتر از لمفون، پایتخت قدیمی هاریپونجايا، تأسیس کرد.
مونها معلمان تایلندیها شدند و بر توسعه خط نوشتاری، علم و هنر تایلند تأثیر گذاشتند.