از اواسط قرن نوزدهم، به دلیل رونق اقتصاد تایلند و آشفتگیهای سیاسی در سایر نقاط آسیا، این کشور مهاجران بسیاری از کشورهای همسایه را جذب کرده است. بزرگترین گروه مهاجران، بیشک چینیها بودهاند که امروز بخش قابلتوجهی از جمعیت تایلند را تشکیل میدهند.
در مراکز بازرگانی مانند بانکوک و سایر شهرها، تایلندیهای چینیتبار در شرکتهای بزرگ و کوچک فعالیت میکنند و اغلب بهعنوان تاجران، واسطهها و فروشندگان نقش مهمی در اقتصاد ایفا میکنند.
در اوایل قرن بیستم، حدود یکهفتم جمعیت کشور چینیتبار بودند. اما تا اوایل قرن بیستویکم این نسبت به حدود یکدهم کاهش یافت؛ با این حال، هنوز این افراد به تبار چینی خود آگاه هستند. اکثریت قریب به اتفاق چینیتبارهای تایلند (به تایلندی: لوک چین) کاملاً در فرهنگ تایلندی جذب شدهاند؛ آنها زبان تایلندی معیار را بهعنوان زبان اصلی یا حتی تنها زبان خود پذیرفتهاند و به آیین بودایی تراوادا گرویدهاند. این گروه جذبشده، در زبان انگلیسی به نام سینو-تای (Sino-Thai) شناخته میشوند.
با این حال، هنوز گروه کوچکی وجود دارد که به دلیل زبانها و مشاغل خاصشان، هویت چینی خود را حفظ کردهاند. در نیمه نخست قرن بیستم، تبعیضهایی علیه چینیها وجود داشت، اما از دهه ۱۹۹۰ به بعد، سینو-تایها نهتنها در اقتصاد، بلکه در سیاست نیز نقش برجستهای پیدا کردهاند. از این دوره تاکنون، چندین نخستوزیر و اکثریت اعضای پارلمان تایلند تبار چینی داشتهاند.