برنج نه تنها محصول اصلی کشاورزی تایلند بلکه مهمترین کالای صادراتی کشاورزی این کشور نیز به شمار میرود. تایلند طی دههها یکی از بزرگترین صادرکنندگان برنج در جهان بوده است. اگرچه گونههای با عملکرد بالا در دهه ۱۹۶۰ به کار گرفته شدند، بازدهی برنج در تایلند کمتر از شرق آسیا است که عمدتاً به دلیل بهرهوری پایینتر نیروی کار است. مناطق اصلی تولید برنج تجاری در تایلند، حوضه چائو فرایا و فلات کورات هستند. تولید کشاورزی به طور قابل توجهی متنوع شده تا نیازهای بازار داخلی و جهانی را تامین کند. از جمله محصولات بازار میتوان به کاساوا، ذرت، کنف (الیاف شبیه جوت)، لونگان، انبه، آناناس، دوریان، بادام هندی، سبزیجات و گلها اشاره کرد. محصولات نقدی مانند لاستیک، قهوه، نیشکر و بسیاری میوهها عمدتاً در مزارع بزرگ تحت مالکیت شرکتهای کشاورزی که از دهههای آخر قرن بیستم شکل گرفتهاند، تولید میشوند. تنباکو که زمانی محصول نقدی مهمی بود، به دلیل کاهش تقاضا به شدت کاهش یافته است.
شمال شرق تایلند به مدت طولانی به خاطر گاومیشهای آبی و گاوهایش شناخته شده است. با مکانیزه شدن کشاورزی، تقاضا برای گاومیشهای آبی که قبلاً برای شخم زدن استفاده میشدند، به شدت کاهش یافته است. اما تولید گاو به دلیل افزایش تقاضای گوشت در مناطق شهری افزایش یافته است. شمال شرق همچنین تولیدکننده عمده خوک است تا نیاز رو به رشد بازار به گوشت خوک را تامین کند. تولید مرغ از نیمه قرن بیستم به شدت افزایش یافته، اما بیشتر این تولید در مرکز تایلند توسط شرکتها انجام میشود تا کشاورزان خرد. شیوع آنفلوانزای مرغی در اوایل قرن ۲۱ باعث شد دولت چندین بار دستور معدومسازی تعداد زیادی مرغ را صادر کند که منجر به کاهش کلی تولید مرغ و زیانهای مالی سنگین برای تولیدکنندگان شد. مرغها و تعداد کمتری اردک برای بازار داخلی پرورش مییابند.
تایلند زمانی یکی از صادرکنندگان عمده چوب سخت از جمله چوب ساج و درخت Dipterocarpus alatus (که در تایلند به نام یانگ شناخته میشود) بود. در سال ۱۹۸۹ دولت به دنبال یک رانش زمین فاجعهآمیز در جنوب کشور که عمدتاً به قطع بیرویه جنگلها نسبت داده میشد، ممنوعیت قطع درختان را اعلام کرد. هرچند قطع درختان برای مصارف محلی ادامه یافته و برخی چوبها به صورت غیرقانونی صادر شدهاند، اما این ممنوعیت عموماً موفق بوده است. تلاشهای گستردهای نیز برای حفظ جنگلهای موجود و گسترش مناطق حفاظت شده انجام شده که منجر به تعارض با مردمانی شده که مدتها در این مناطق زندگی میکنند.
ماهیها و سایر موجودات آبزی از دیرباز منبع اصلی پروتئین در رژیم غذایی تایلند بودهاند. با کاهش ماهیهای وحشی آب شیرین به دلیل قطع جنگلها و آلودگی رودخانهها و جویبارها، پرورش ماهی در استخرها به ویژه در شمال شرق افزایش یافته است. از دهه ۱۹۷۰، تایلند یکی از بزرگترین صادرکنندگان میگو، ماهی و محصولات دریایی در جهان بوده است. با این حال، ایجاد مزارع میگو و صید بیرویه در خلیج تایلند منجر به درگیری بین منافع تجاری و روستاییانی شده که به ماهی و میگو به عنوان غذای اصلی وابستهاند. بسیاری از مناطق سنتی ماهیگیری دریایی آلوده شدهاند و مزارع میگو به خصوص به جنگلهای مانگرو ساحلی آسیب زدهاند. برخی تلاشها برای بهبود وضعیت در حال انجام است.