اگرچه بخش بزرگی از جمعیت تایلند از نوادگان گویشوران زبانهای تای هستند که از اواخر قرن سیزدهم در این سرزمین غالب بودهاند، اما جمعیت کشور شامل گروههای غیرتای متعددی نیز میشود. بزرگترین اقلیت بومی، گویشوری از زبان مالایی است. دیگر اقلیتهای بومی مهم شامل گویشوران زبان مون، خمِر و سایر زبانهای مون-خمری از خانواده زبانی آستروآسیاتیک هستند.
در نواحی مرتفع غرب و شمال تایلند، مردمانی زندگی میکنند که به زبانهایی از چندین خانواده زبانی دیگر سخن میگویند. همچنین، تایلند میزبان جمعیت زیادی از مهاجران و نوادگان آنهاست که بیشتر از چین و برخی نیز از جنوب آسیا آمدهاند.
بیشتر اعضای جوامع بومی و مهاجر در تایلند، خود را با فرهنگ ملی تایلند همسو میدانند و زبان تایلندی را بهخوبی صحبت میکنند.