บอบอทอเฮร เป็นนักรหัสยะ นักกวีชาวอิหร่าน และนักแต่งโคลงสั้น อาศัยอยู่ในปลายศตวรรษที่ 4 และกลางศตวรรษที่ 5 ปีของอิหร่าน ในช่วงยุคเซลจุคของทูเกรล เบย์ บอบอ เป็นฉายาที่ตั้งให้กับสาวกผู้เคร่งครัด บทกวีของบอบอทอเฮร เขียนเป็นภาษาโลรี แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่แนะนำว่าเขาเป็นชาวเมืองฮาเมดอน และตัวเขาเองได้กล่าวถึง ฮาเมดอน และ อัลวันด์ ในหลายโคลงด้วย วิถีชีวิตและความอ่อนน้อมถ่อมตนของเขา คือวิถีแห่งนักรหัสยะ ทำให้เขาเก็บตัวเงียบ ใช้ชีวิตโดยไม่เปิดเผยตัวตน และไม่ทิ้งรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของเขาไว้
ชีวประวัติ
ไม่มีข้อมูลที่ถูกต้องเกี่ยวกับครอบครัว การศึกษา และชีวิตของบอบอทอเฮร แต่ตามผลงานเขียนของ Ravandi ใน รอฮาตุ้ลศุดูร ว่า บอบอทอเฮร ได้พบกับ ทูเกรล ของ เซลจุคในปี 447 และได้รับความเคารพจากทูเกรล ในสองโคลงบทหนึ่งที่มีชื่อเสียงของเขา เขาได้รวมปีเกิดของเขาไว้ในอักษรอับญัด หลังจากคำนวณโดย มีรซา มะห์ดี คาน กูกิบ คือปี 326 ฮิจเราะห์ แต่ Rashid Yasmi อ้างถึงสองโคลงเดียวกันและชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของเลข 1,000 ถึง ประเทศส่วนใหญ่ ความหมายของ บอบอทอเฮร จากอักษร อะลีฟ คือปี 1,000 ค.ศ สรุปคือเกิดใกล้กับปี 390 และ 391ของอิหร่าน (เท่ากับคริสตศักราช 1,000) เขาเสียชีวิตในฮาเมดอนหลังจากอายุได้ 85 ปี
สุสานของ บอบอทอเฮร ในฮาเมดอน
หลุมฝังศพของบอบอทอเฮร ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองฮาเมดอน และอยู่ตรงจัตุรัสที่ตั้งชื่อตามเขา ในปี 740 ฮัมดุลลอฮ์ มุสตอฟาได้ตั้งชื่อเมืองนี้ว่า ฮาเมดอนบอบอทอเฮร ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ในฮาเมดอน บอบอทอเฮรมีความโด่งดังมาก สุสานนี้สร้างขึ้นในปี 1344 และได้รับการบูรณะในปี 1383 หลุมฝังศพของบอบอทอเฮร ซึ่งได้รับการบูรณะหลายครั้งในอดีต ในศตวรรษที่ 6 มีหอคอยอิฐที่เป็นแปดเหลี่ยม ในรัชสมัยของ Reza Shah Pahlavi ได้มีการสร้างอาคารอิฐอีกหลังหนึ่งแทน ในระหว่างการบูรณะนี้ ได้มีการซื้อแผ่นกระเบื้องเทอร์ควอยซ์สีในศตวรรษที่ 7 ซึ่งมีคำจารึกเป็นอักษรกูฟีและโองการอัลกุรอาน และปัจจุบันถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์อิหร่านโบราณ การก่อสร้างอาคารใหม่เสร็จสิ้นในปี 1344 โดยความพยายามของ สมาคมโบราณวัตถุแห่งชาติ และเทศบาลเมืองฮาเมดอนและโดยวิศวกรชื่อ มุห์ซิน ฟุรูฆีอาคารประวัติศาสตร์แห่งนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และระดับชาติของอิหร่านภายใต้หมายเลข 1780 เมื่อวันที่ 21 ฟัรวัรดีน 1376 พื้นที่สีเขียวขนาดใหญ่ได้ถูกสร้างขึ้นรอบอาคารใหม่ด้วย