มีร ฮูชังก์ อิบติฮอจ (เกิด 6 อิสฟันด์ 1306 – เสียชีวิต 19 โมรดอด 1401) หรือที่รู้จักในชื่อ ซอเยะห์ เป็นนักกวี นักวิจัยสังคมนิยมชาวอิหร่าน เขาตีพิมพ์หนังสือเล่มแรกของเขาชื่อ เสียงพลงแรกในปี 1325 ในบรรดาผลงานอื่น ๆ ของเขาสามารถพูดถึงเพลง ซะพีเดะห์ โคลง ดารกูเชะซอร์ เฮะซอร และ อัรเฆาะวอน เขาเป็นหัวหน้ารายการ กุลฮอ ทางวิทยุตั้งแต่ปี 1350 ถึง 1356 และยังเป็นผู้ก่อตั้งรายการเพลงกวีนิพนธ์ประจำสัปดาห์
มีร ฮูชังก์ อิบติฮอจ เกิดวันอาทิตที่ 6 อิสฟันด์ 1306 ในเมือง รัชต์ ในตระกูล บะฮาอี บิดาของเขา ออกอ คอน อิบติฮอจ เป็นหนึ่งในแพทย์ของเมืองรัชต์ เป็นหัวหน้าโรงพยาบาล Porsina ในเมืองนี้มาระยะหนึ่ง มารดาของเขาชื่อ ฟาติมะห์ รุฟอัต ปู่ของเขา อิบราฮีม อิบติฮอจ อัล-มุลก์ มาจากเมืองโกรกอน และย่าของเขาเป็นคนเมืองรัชต์
พี่น้องของ มีร ฮูชังก์ อิบติฮอจ คือ กุลาม ฮูเซน อิบติฮอจ , อาบุ้ลฮะซัน อิบติฮอจ และ อะห์หมัด อิบติฮอจ เอียะมอม อามีร ฮูชังก์
มีร ฮูชังก์ อิบติฮอจ สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาในเมือง รัชต์ และมัธยมปลายในกรุงเตหะราน และในเวลาเดียวกัน เขาได้ตีพิมพ์หนังสือบทกวีเล่มแรกของเขาภายใต้ชื่อ เสียงพลงแรก
ในวัยเยาว์ มีร ตกหลุมรักสาวอาร์เมเนียชื่อ Galia ซึ่งอาศัยอยู่ใน รัชต์ ความรักในวัยเยาว์ของเขานี้กลายเป็นที่มาของบทกวีโรแมนติกของเขา ต่อมา เมื่ออิหร่านอยู่ในช่วงสงครามและวิกฤต มีร ได้เขียนบทกวีชื่อ เราพบกันช้าไป Galia โดยชี้ถึงความสัมพันธ์โรแมนติกของเขาที่พัวพันกับประเด็นทางการเมือง
ในปี 1346 เขาท่องบทกวีที่สุสานของฮาฟิซในเทศกาลศิลปะชีราซ ซึ่ง Bastani Parisi บรรยายในหนังสือท่องเที่ยวชื่อดังของเขา (จาก Parisi ถึงปารีส) บรรยายถึงการต้อนรับของผู้เข้าร่วมและความตื่นเต้นของพวกเขาหลังจากได้ยินบทกวีของ มีร ฮูชังก์ อิบติฮอจ และเขียนว่า เขาไม่เคยเชื่อมาก่อนว่า ผู้คนจะตื่นเต้นมากที่ได้ยินบทกวีของมีร
บางส่วนผู้ก่อตั้งสมาคมวรรณกรรม ชัมอ์ ซุคเตะห์ กล่าวว่า
โคลง เพลงบัลลาด และบทกวีที่ขับร้องโดยศิลปิ นเช่น มูฮัมหมัด ริฎอ ชะญารียอน อะหมัด ซอเฮร อาลี ริฎอ อิฟติคอรี ชะห์รอม นอซีรี ฮูเซน เกาวอมี และ มูฮัมหมัด อิศฟาฮานี และ เพลงบัลลาดที่น่าจดจำเช่น ทูเอยพารคุญออี และเพลงบัลลาด Sepideh มาจากบทกวีของ มีร ฮูชังก์ อิบติฮอจ
มีร ลาออกจากรายการวิทยุหลังเหตุการณ์จัตุรัส ญอเละห์(17 ชะห์รีวัร 1357) พร้อมด้วย มูฮัมหมัด ริฎอ ลุตฟี มูฮัมหมัด ริฎอ ชะญารียอน และ ฮูเซน อาลีซอเดะห์ เพื่อเป็นสัญลักษณ์การประท้วงต่อต้านรัฐบาลปาห์ลาวี
มีร ทำงานเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัท ปูนซีเมนต์เตหะรานระยะหนึ่ง เขาได้อพยพไปเยอรมันพร้อมครอบครัวในปี 1366 และอยู่ที่อิหร่านจนกระทั่งสิ้นชีวิต ในปี 1332 เขาได้รู้จักและอาศัยอยู่กับภรรยาของเขาซึ่งเป็นนักกวี ชื่อว่า อัลมา ไมค์ยาล ซึ่งมีเชื้อสายอาร์เมเนีย ทั้งคู่แต่งงานกันในปี 1337 เขาให้กำเนิดลูกสี่คน ลูกของเขาชื่อ ยัลดา กีวาน ออสยอ และ กอเวะห์
บ้านส่วนตัวของมีร เขาสร้างขึ้นเอง ซึ่งได้รับการจดทะเบียนโดยองค์กรมรดกทางวัฒนธรรมในปี 1387 ภายใต้ชื่อ บ้าน สีม่วง เหตุผลของชื่อนี้ก็คือ มีต้นสีม่วงอันโด่งดังต้นหนึ่งอยู่ในสนามของบ้านหลังนี้ ซึ่งมีรได้อ่านบทกวีสีม่วงของเขาถึงต้นไม้ต้นนั้น
ผลงานที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของ มีร คือการแก้ไขโคลงของ ฮาฟิส ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1372 ภายใต้ชื่อ ฮาฟิส ด้วยความพยายามของซอเยะฮ์ และได้รับการตีพิมพ์อีกครั้งพร้อมการแก้ไขและปรับปรุงใหม่ มีรใช้เวลาหลายปีในการศึกษาวิจัยด้านวรรณกรรมและการอนุรักษ์ และหนังสือเล่มนี้เป็นผลงานที่มาจากความพยายามทั้งหมดของมีรซึ่งเขากล่าวถึงภรรยาของเขาในบทนำ
เมื่อวันที่ 10 เมะหร์ 1395 รางวัลวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ครั้งที่ 23 มะหมูด อัฟชอร ยัซดี ได้มอบรางวัลให้กับ มีร ฮูชังก์ อิบติฮอจ ที่สวนบริจาคอัฟชาร์ซึ่งคัดเลือกโดยสมาชิกของคณะกรรมการคัดเลือกของมูลนิธินี้
ในพิธีปิดเทศกาลศิลปะเพื่อสันติภาพนานาชาติครั้งที่ 6 วันที่ 12 เมะหร์ 1397 รางวัลสูงสุด ศิลปะเพื่อสันติภาพ ถูกมอบให้กับฮูชังก์ อิบติฮอจ และศิลปินอีก 3 คน