อบูอับดุลลอฮ์ ญะอ์ฟัร บิน มูฮัมหมัด บิน ฮากีม บิน อับดุลเราะฮ์มาน บิน อาดัม รู้จักกันในชื่อ รูดากี หรือที่รู้จักในนามปรมาจารแห่งกวี เกิดเมื่อวันที่ 4 เด ปี 237 เป็นกวีชาวอิหร่านผู้โด่งดังคนแรกในสมัยซามานี ในศตวรรษที่ 4 ฮ.ศ. เขาเป็นปรมาจารด้านกวีแห่งศตวรรษนี้ในอิหร่าน
เขาเกิดในหมู่บ้านชื่อ Banuj Rudak (Panjkent ในปัจจุบันคือทาจิกิสถาน) ในเขต Rudak ใกล้ Nakhshab และ Samarkand
ทักษะอย่างหนึ่งของเขาคือการใช้ภาพในจินตนาการ ไม่ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบ และอุปมาอุปไมยในบทกวีของเขา ภาพที่ รูดากี ใช้ในบทกวีของเขา ไม่เหมือนกวีสไตล์โคราซานีของนักกวีคนอื่นๆ ในบรรดาภาพต่างๆการเปรียบเทียบถือเป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในบทกวีของรูดากี อุปมาส่วนใหญ่ของเขาเป็นแบบประสาทสัมผัส
รูดากี เป็นหนึ่งในนักวรรณกรรมเปอร์เซียกลุ่มแรกๆ เขาสร้างสรรค์ผลงานมามากมาย น่าเสียดาย มีเพียงบางส่วนเท่านั้นที่มาถึงเรา
ผลงานที่สำคัญที่สุดของเขาคือ Kalileh และ Damneh Manzoom นอกจากนั้น ยังมีมัษนาวีทั้ง 3 ของเขาที่มาถึงเรา และ ก็ยังมีบทกวีอื่นเพียงไม่กี่บทเท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยุ่ เชคบาฮาอี กล่าวในหนังสือของเขา กัชกูล ว่า บทกวีใน Kalileh และ Damneh ของรูดากี มี 12,000 บท นี่คือกวีที่ยังเหลืออยู่จาก Kalileh และ Demeneh ของรูดากี เขาเกิดในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่3 รูดากีได้รับความรักอย่างมากจากในวังของ Amir Nasr Samani และได้รับทรัพสินมากมาย ว่ากันว่า รูดากี เขียนบทกวีประมาณ 100,000 บท และยังมีผลงานด้านดนตรีอีกด้วย
ในช่วง3ปีสุดท้ายของชีวิต รูดากี ถูกขุนนางละเลย เขาจึงได้กลับไปยังบ้านเกิดที่เมืองโบนาจ รูดากีเสียชีวิตที่นั่นในปี ฮ.ศ. 329 (ค.ศ. 941)