อัททอร เนชอบูรี เป็นนักกวีและนักรหัสยะในศตวรรษที่6และ7 ทางจันทรคติ เขาเชี่ยวชาญในวิชาการต่างๆ เช่น อัลกุรอาน ฮะดีษ นิติศาสตร์ ตัฟซีร์ การแพทย์ ดาราศาสตร์ และเทววิทยา
อัททอร มีบทกวีมากมายที่เกี่ยวกับความประเสริฐของคอลีฟะฮ์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่ในมัสฮับอะฮ์ลิลซุนนะฮ์ แต่เขายังแต่งบทกวีหลายบทด้วยกันเพื่อสรรเสริญท่านอาลี (อ.) และ อะฮ์ลุลบัยต์ (อ.) มากจนทำให้บางคนคิดว่าเขาเป็นชีอะฮ์
Elahinameh Asrarnameh, Khosrownameh เป็นหนึ่งในผลงานของ อัททอร และ Tazkira al-Awliya เป็นผลงานร้อยแก้วเพียงชิ้นเดียวของเขา วันที่ 25 ฟัรวัรดีน ได้รับการขนานนามว่าเป็นวันชาติแห่งการรำลึกถึง อัททอร เนชอบูรีในปฏิทินอิหร่าน
อัททอร เนชอบูรี เป็นกวีชาวอิหร่านและนักรหัสยะแห่งศตวรรษที่ 6 และ 7 ตามจันทรคติ ไม่มีข้อมูลที่สมบูรณ์เกี่ยวกับรายละเอียดชีวิตของเขา เขาเกิดในปี 540 ฮ.ศ หรือ ฮ.ศ ในภูมิภาค Kadkan ใกล้ เนชอบูร เขาถูกจับและถูกจับเป็นเชลยโดยทหารมองโกลที่เนชอบูร และถูกสังหารในปี 617 หรือ 618 หรือ 627 ฮ.ศ
บิดาของเขาเป็นพ่อค้ายาสมุนไพร และอัททอรก็เริ่มประกอบอาชีพเดียวกับบิดาของเขา เขาเดินทางไปอินเดีย อิรัก ซีเรีย และอียิปต์เพื่อแสวงหาความรู้ และกลับมาที่เนชอบูรและอาศัยอยู่ที่นั่นจนจากโลกนี้ไป
มีความขัดแย้งกันเกี่ยวกับนิกาย (มัสฮับ) ของอัททอร มูฮัมหมัด ริฎอ ชะฟีอีย์ ก็อดกานี นักวรรณกรรมร่วมสมัย เชื่อว่า อัททอร อยู่ในนิกายซุนนี แต่เขามีความรักเป็นพิเศษต่อวงศ์วานของท่านศาสดา ศ็อลฯ อัททอร แต่งบทกวีมากมายเกี่ยวกับความประเสริฐของคอลีฟะฮ์ อบูฮะนีฟะฮ์ และ ชาฟิอีย์ ซึ่งอย่างไรก็ตาม จากการบรรยายเกี่ยวกับความประเสริฐของท่าน อิมามอาลี (อ.) และ อะลุลบัยต์ (อ.) ในผลงานของเขาทำให้บางคนมองว่าเขาเป็นชีอะฮ์ ไม่ว่าจะเป็น กอฎี นูรุ้ลลอฮ ชูชตารี ถือว่า อัททอร คือชีอะฮ์ที่มีความบริสุทธ์ใจมาก อัลลามะฮ์ เตะฮ์รอนี เขียนไว้ในหนังสือของเขาชื่อว่า ความเป็นเอกะของพระเจ้า จากคำพูดของอัททอร บรรดานักวิชาการผู้ยิ่งใหญ่ ถือว่าเขาอยู่ในนิกายชีอะฮ์
ผลงานของ อัททอร ได้แก่
ผลงานบทกวี: Elahinameh Asrarnameh Javahernameh Khosrownameh Sharh al-Qalb มุศีบัตนอเมะฮ์ มันติก อัลต็อยร์ หนังสือบทกวี Mukhtarnameh
ผลงานร้อยแก้ว หนังสือที่มีชื่อเสียงที่สุดเล่มหนึ่งของ อัททอร คือ Tazkira al-Awliya ซึ่งเขียนขึ้นด้วยร้อยแก้ว หนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยเรื่องราวและคำพูดผ่านนักรหัสยะถึงคำกล่าวของอิมาม ศอดิก (อ.) ถึง มันศูร ฮัลลาจ และปิดท้ายด้วยการกล่าวถึงอิมามบาเก็ร (อ.) อย่างสังเขป และยังกล่าวถึงบุคคลอื่นๆเช่น อบู ฮานีฟะฮ์ ชาฟีอี และอะหมัด บิน ฮัมบัลด้วย