ป้อมหรือเมืองโบราณชีอัค (قلعه یا شهر باستانی شیاخ) ตั้งอยู่บนเนินเขาระหว่างแม่น้ำสองสาย ภายในหุบเขาที่มีชื่อว่า “วูเวย์เลาะฮ์” (وویله) บริเวณเชิงเขาทัคท์ปีรอนทางตะวันตกเฉียงเหนือ และเขาทัคท์เนีเลาะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของตำบลซะรีนอบาด อำเภอเดห์เลราน ใกล้กับหมู่บ้านบอร์ดี
จากวัสดุก่อสร้างของป้อม ซึ่งประกอบด้วยหินและปูนซารูจ (วัสดุก่อสร้างโบราณของอิหร่าน) ทำให้สามารถระบุได้ว่า โบราณสถานแห่งนี้มีอายุย้อนไปถึงยุคจักรวรรดิซาสซานิด และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับบริเวณเมโสโปเตเมีย จึงมีการใช้พื้นที่ป้อมแห่งนี้เป็นคลังเก็บเสบียงอาหารในสมัยนั้นด้วย
ผนังของป้อมที่ยังหลงเหลืออยู่แต่ละด้านมีความยาวประมาณ 1,000 เมตร สูงระหว่าง 7 ถึง 10 เมตร และหนาประมาณ 2 เมตร โดยทั้งหมดก่อขึ้นจากหินอย่างแข็งแรง ภายในยังปรากฏร่องรอยของห้องพักต่าง ๆ ซึ่งเคยใช้เป็นที่อยู่อาศัยของแม่ทัพและผู้ปกครองท้องถิ่นในอดีต
สำหรับการจัดการน้ำดื่มภายในป้อม ได้มีการสร้างคลองหินและปูนซารูจขึ้น เพื่อส่งน้ำจากหุบเขาวูเวย์เลาะฮ์เข้าสู่ป้อม โดยอาศัยความลาดเอียงของพื้นที่ตามธรรมชาติ
บริเวณเนินเขาทางเหนือของป้อมยังคงมีร่องรอยของหอคอยโบราณสองแห่ง ซึ่งเคยใช้เป็นหอสังเกตการณ์ของป้อม
ป้อมแห่งนี้นับเป็นสิ่งก่อสร้างโบราณที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดอีลาม และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในยุคซาสซานิดอย่างยิ่ง แต่น่าเสียดายที่ในปัจจุบัน โบราณสถานแห่งนี้กำลังเผชิญกับการถูกทำลายอย่างต่อเนื่องเนื่องจากขาดการดูแลจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยพื้นที่ใจกลางของป้อมยังถูกใช้ประโยชน์ทางการเกษตรอีกด้วย
