มัสยิดญามิอ์มาลิก หรือ มัสยิดอิมาม (مسجد جامع ملک یا مسجد امام) เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีต้นกำเนิดจากยุคเซลจูก ตั้งอยู่ในเมืองเคอร์มาน บนถนนอิมามโคมัยนี (เดิมชื่อถนนชะฮ์รัม บะฮ์มัน)
สถานที่แห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 15 เมห์ร์ ปี 1346 (ปฏิทินเปอร์เซีย) ด้วยหมายเลขทะเบียน 760
มัสยิดญามิอ์มาลิกถือเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดในเมืองเคอร์มาน มีห้องละหมาดหลายห้องและลานกว้างขนาดใหญ่
มัสยิดแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นในช่วงยุคการปกครองของราชวงศ์เซลจูกในเมืองเคอร์มาน คือในศตวรรษที่ 5 ฮิจเราะห์ และในปี 478 ฮิจเราะห์ โดยผู้สร้างคือ มาลิกตูรานชาห์ที่ 1
มัสยิดมีอายุประมาณหนึ่งพันปี และปัจจุบันตั้งอยู่ทางตอนใต้ของย่านประวัติศาสตร์ในย่านตลาดของเคอร์มาน
ตัวมัสยิดมีความยาว 101 เมตร และกว้าง 91 เมตร และจัดอยู่ในประเภทมัสยิดที่มี “สี่อีวาน” (มัสยิดแบบสถาปัตยกรรมสี่โถงทางเข้า)
ในบริเวณเดียวกันนี้ยังมีหอคอยอิฐของยุคเซลจูกตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมัสยิดมาลิก
อีกหนึ่งจุดเด่นของมัสยิดคือมีมิโฮรอบ (แท่นชี้ทิศกิบละฮ์) ที่ทำจากปูนปั้นตกแต่งอย่างสวยงามถึงสามแห่ง
ในอดีต ยังมีคลองน้ำใต้ดิน (กะนาต) ชื่อว่า “มะสตูเราะฮ์” (ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นชื่อของลูกสาวของมาลิกตูรานชาห์ที่ 1) ไหลผ่านกลางมัสยิดอีกด้วย




