สะพานเกาวมีชาน (پل گاومیشان) เป็นสะพานโบราณที่มีต้นกำเนิดจากยุคจักรวรรดิซาสซานิด ตั้งอยู่บนแม่น้ำซีมาเรห์ บริเวณพรมแดนระหว่างจังหวัดลูเรสถานและจังหวัดอีลาม ห่างจากเมืองพัลเดคห์เตรประมาณ 30 กิโลเมตร
สะพานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 3 เอสฟันด์ ปี 1377 (ปฏิทินเปอร์เซีย) ด้วยหมายเลขทะเบียน 2222 และเป็นการขึ้นทะเบียนร่วมในนามของทั้งจังหวัดลูเรสถานและอีลาม
หนึ่งในลักษณะพิเศษที่โดดเด่นที่สุดของสะพานนี้ คือช่วงโค้งของหนึ่งในซุ้มที่มีความกว้างเป็นพิเศษ ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในซุ้มโค้งที่กว้างที่สุดในงานสถาปัตยกรรมโบราณของอิหร่าน ทำให้สะพานเกาวมีชานกลายเป็นตัวอย่างอันล้ำค่าของวิศวกรรมและศิลปะการก่อสร้างในยุคโบราณ
